Linux denince akla gelen ilk tercihlerden biri de hangi masaüstü ortamını kullanacağın. Çoğu dağıtım kurulumda sana bir seçenek sunmaz, varsayılan neyse onu kullanırsın. Ama işin aslı, sonradan değiştirmek çok kolay.
KDE Plasma özellikle Windows'tan geçenler için epey tanıdık geliyor. Her şeyi özelleştirebiliyorsun, widget'larla masaüstünü dilediğin gibi donatabiliyorsun. Ama aşırı özelleştirme can sıkıcı da olabiliyor, “şu ayarı nereden değiştiriyordum” muhabbeti sık yaşanıyor. Bellek kullanımı 1-2 GB civarında, yeni makinelerde sorun olmaz ama 4 GB RAM'li bir cihazda ağırlaşabiliyor.
GNOME ise tam tersi, “az öz” felsefesiyle geliyor. Varsayılan haliyle alışması biraz zaman istiyor ama extension'larla istediğin gibi şekilleniyor. Özellikle dokunmatik ekran ve trackpad hareketleri konusunda en iyisi diyebilirim. Bellek kullanımı da 1.5-2 arası değişiyor. Ancak extension'ların güncellemelerde sorun çıkarması can sıkıcı olabiliyor.
XFCE ise yaşlı kurt. Çok hafif, eski donanımlarda bile uçuyor. Konfigürasyonu dosya üzerinden yapmak gerekiyor çoğu zaman, arayüzü biraz retro kalıyor. Ama “çalışsın yeter” diyenler için biçilmiş kaftan. Bellek kullanımı 500 MB'ın altında kalabiliyor. Ben uzun yıllar XFCE kullandım, hem sunucuda hem masaüstünde aynı ortamı kullanmak iyiydi. Şu an ise GNOME'a geçtim, çünkü Wayland desteği daha oturmuş.
Hepsini denemek istersen, dağıtımını sanal makineye kurup farklı masaüstlerini de kurabilirsin. Ubuntu için sudo apt install kde-plasma-desktop veya sudo apt install xubuntu-desktop ile kolayca ekleyebilirsin. Sonra giriş ekranında seçim yaparsın. Benim tercihim hâlâ XFCE'nin sadeliğinden yana ama GNOME'un dokunmatik hareketlerine de bayılıyorum.
KDE Plasma özellikle Windows'tan geçenler için epey tanıdık geliyor. Her şeyi özelleştirebiliyorsun, widget'larla masaüstünü dilediğin gibi donatabiliyorsun. Ama aşırı özelleştirme can sıkıcı da olabiliyor, “şu ayarı nereden değiştiriyordum” muhabbeti sık yaşanıyor. Bellek kullanımı 1-2 GB civarında, yeni makinelerde sorun olmaz ama 4 GB RAM'li bir cihazda ağırlaşabiliyor.
GNOME ise tam tersi, “az öz” felsefesiyle geliyor. Varsayılan haliyle alışması biraz zaman istiyor ama extension'larla istediğin gibi şekilleniyor. Özellikle dokunmatik ekran ve trackpad hareketleri konusunda en iyisi diyebilirim. Bellek kullanımı da 1.5-2 arası değişiyor. Ancak extension'ların güncellemelerde sorun çıkarması can sıkıcı olabiliyor.
XFCE ise yaşlı kurt. Çok hafif, eski donanımlarda bile uçuyor. Konfigürasyonu dosya üzerinden yapmak gerekiyor çoğu zaman, arayüzü biraz retro kalıyor. Ama “çalışsın yeter” diyenler için biçilmiş kaftan. Bellek kullanımı 500 MB'ın altında kalabiliyor. Ben uzun yıllar XFCE kullandım, hem sunucuda hem masaüstünde aynı ortamı kullanmak iyiydi. Şu an ise GNOME'a geçtim, çünkü Wayland desteği daha oturmuş.
Hepsini denemek istersen, dağıtımını sanal makineye kurup farklı masaüstlerini de kurabilirsin. Ubuntu için sudo apt install kde-plasma-desktop veya sudo apt install xubuntu-desktop ile kolayca ekleyebilirsin. Sonra giriş ekranında seçim yaparsın. Benim tercihim hâlâ XFCE'nin sadeliğinden yana ama GNOME'un dokunmatik hareketlerine de bayılıyorum.